بنا بر اين تكرار لفظى از نظر ارشاد و هدايت لازم است و در حقيقت همان تكرار معنوى است كه در حسن فصاحت و بلاغت قرآن نيز افزوده است . در نتيجه ميتوان گفت كه مكررات قرآن از لطايف اين كتاب مقدس آسمانى است چه قواى دماغى ، خاطرات فكرى ، صفاى باطنى ، اشراق ارواح طيّبه و بالاخره الهامات غيبى همه از تكرار اين كلمات و آيات الهى سرچشمه ميگيرد و چنانچه مكررى در قرآن عظيم نبود حلاوت ايمان از قرائت آن براى ميلياردها بشر در طى قرون متمادى بدست نميآمد حروف مقطعهء قرآن حروف مقطّعه يعنى حروف جدا جدا - چهارده حرف از الفباى زبان عرب در ابتداى 29 سورهء قرآن مجيد مىباشد كه آنها را حروف مقطّعه يا فواتح سور نامند و عبارتند از : الف - ح - ر - س - ص - ط - ع - ق - ك - ل - م - ن - ه - ى . حروف مقطّعه در قرآن كريم يك حرفى ، دو حرفى ، سه حرفى ، چهار حرفى ، پنج حرفى است كه به ترتيب عبارتند از : يك حرفى : ص - ق - ن . دو حرفى : طه - طس - يس - حم . سه حرفى : الم - الر - طسم . چهار حرفى : المص - المر . پنج حرفى : كهيعص - حمعسق ( قراء كوفه حم را يك آيه و عسق را آيه ديگر دانند و ساير قراء هر دو را يك آيه شمرده‌اند ) . حضرت على عليه السّلام فرموده هر كتابى را گزيده و خالصه‌ايست و خالصهء قرآن ، حروف مقطّعهء آنست . مفسران در تفسير حروف مزبور اقوال و آراء بسيارى بيان نموده‌اند از جمله